Orientacja przestrzenna


prowadząca: Ewa Latuszkiewicz


Rehabilitacja wzroku (inaczej terapia widzenia) polega na usprawnianiu wzroku, tj. rozwijaniu umiejętności posługiwania się nim, a tym samym – efektywniejszemu wykorzystywaniu widzenia w codziennym funkcjonowaniu dziecka z uszkodzonym wzrokiem. Jest to cel nadrzędny terapii.

Zajęcia orientacji przestrzennej w SP 116 i G 52 obejmują swym zakresem przede wszystkim:

1. stymulowanie widzenia;



2. pobudzanie do patrzenia;

3. rozwijanie podstawowych sprawności wzrokowych związanych z kontrolowaniem ruchów gałek ocznych (fiksacja, lokalizowanie bodźca, zbieżność, śledzenie, wodzenie, przenoszenie spojrzenia, przeszukiwanie);

4. rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowej i wzrokowo-słuchowej;

5. kształtowanie pojęć;

6. usprawnianie pamięci wzrokowej;

7. osiąganie wyższych sprawności wzrokowych (m.in. dobieranie obiektów i obrazków wg określonych cech, identyfikowanie obiektów na obrazkach, rozróżnianie i identyfikowanie związków zachodzących na obrazkach, figurach i znakach abstrakcyjnych, odnajdywanie szczegółów na obrazkach prostych i złożonych, dopełnianie wzrokowe);


8. ocenianie i modyfikowanie najbliższego otoczenia dziecka, w celu dostosowania go do indywidualnych możliwości potrzeb wzrokowych dziecka słabowidzącego.


Ponadto podczas zajęć ćwiczymy:

  - orientację w schemacie ciała;
  - orientację przestrzenno-wzrokową;
  - orientację topograficzną;
  - orientację w czasie.


Spostrzeganie jest złożonym procesem psychicznym, w wyniku którego w świadomości człowieka powstają spostrzeżenia. Patrząc na różne przedmioty człowiek nie tylko korzysta z wielu źródeł informacji, które docierają do jego oczu, ale także z wiedzy o tym przedmiocie pozyskanej w wyniku wcześniejszych doświadczeń. Doświadczenie to nie zawęża się tylko do informacji nabytych za pomocą wzroku, ale obejmuje również inne doznania zmysłowe: słuchowe, dotykowe, węchowe, smakowe, cieplne, czyli ma ono charakter polisensoryczny.


Rehabilitacja widzenia ma ogromne znaczenie zwłaszcza w przypadku dzieci z niepełnosprawnością sprzężoną,
u których rehabilitant wzroku w wyniku właściwie dostosowanych oddziaływań zewnętrznych systematycznie i konsekwentnie wywołuje i przyspiesza rozwój niezbędnych umiejętności, a także wspiera dziecko niepełnosprawne w osiąganiu poziomu potencjalnego rozwoju. Warto pamiętać, że ogromne znaczenie odgrywa praca indywidualna, w trakcie której uwaga terapeuty skoncentrowana jest na wszystkich, nawet tych najsłabszych reakcjach dziecka niepełnosprawnego. A zatem celem nadrzędnym stymulowania widzenia u dzieci z dysfunkcjami wzroku jest osiągnięcie u ucznia coraz większej samodzielności oraz umożliwienie pełnego i aktywnego życia w społeczeństwie.

Przydatne linki:


Szkoła Podstawowa nr 116 i Gimnazjum nr 52 w Zespole Szkół nr 21 we Wrocławiu

ul. Piotra Ignuta 28, 54-152 Wrocław, tel./fax: 71/373 88 88

Powered by Joomla 1.7 Templates